Kiełki – dlaczego warto wzbogacić nimi dietę

Kiełki są źródłem wielu witamin i składników mineralnych. Regulują pracę układów: nerwowego, hormonalnego i krążenia. Łagodzą nawet objawy klimakterium. Cudowne właściwości zdrowotne kiełków znane są już od 5 tysięcy lat. Dzięki swoim leczniczym właściwościom traktowano je jako uzdrawiające, więc szybko zadomowiły się w kuchni Dalekiego Wschodu. Teraz przyszedł czas na Polskę. Idealnie nadają się jako wzbogacenie diety i urozmaicenie potraw. Poznaj właściwości tego super pożywienia.

 

Kiełki brokuła

Zawierają oprócz witamin i minerałów cenny sulforafan, który pomaga zapobiegać rozwojowi raka. W kiełkach znajduje się 20 razy więcej tego przeciwutleniacza niż w warzywie. Badania wskazują również na to, iż zawarte w kiełkach brokuła związki zwalczają szczepy bakterii Helicobacter pylori. Kiełki brokuła zawierają witaminy: A, B (B1, B2, B3, B5, B6, B9), C, E i K1 oraz minerały: żelazo, magnez, fosfor, potas, wapń, cynk, selen i mangan. Kiełki brokułu zawierają również koenzym Q10 i luteinę. Można dodawać je do kanapek i mieszanych sałat. Kiełki te charakteryzują się one pikantnym smakiem

Kiełki soi

Kiełki soi są źródłem białka i witamin A, B, C, K, żelaza, fosforu, magnezu i potasu. Dużo w nich nienasyconych kwasów tłuszczowych i izoflawonów. Regulują pracę układu nerwowego i hormonalnego, zapobiegają nadciśnieniu, zakrzepom i poprawiają wygląd skóry. Mogą łagodzić objawy klimakterium. Mają orzechowy smak. Najlepiej komponują się w daniach kuchni chińskiej. Moczenie: 12 godz., kiełkowanie: 3 dni (zbieramy, gdy urosną do ok. 1 cm).

Kiełki kapusty

w smaku przypominają świeżą kapustę, jednak są od niej bardziej pikantne. Doskonale nadają się do sałatek. Są dobrym źródłem witamin (A, z grupy B, C, E) oraz minerałów: wapnia, żelaza, magnezu, cynku, potasu, manganu, fosforu, fluoru, selenu i siarki.

Kiełki lucerny

 

Kiełki lucerny dostarczają białka, nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin E i C, kwasu foliowego, selenu, cynku, magnezu. Wzmacniają mięśnie, kości, zęby, wspomagają leczenie dolegliwości reumatycznych. Są lekko cierpkie z orzechowym posmakiem. Równie dobrze smakują z chlebem z masłem, jak i w potrawach. Moczenie: 5 godz., kiełkowanie: 5-7 dni (gdy urosną do 3-5 cm).

Kiełki buraka

Kiełki buraka posiadają dużo witamin (A, z grupy B, C), są także źródłem cennych pierwiastków (kobalt, magnez, mangan, miedź, potas, wapń, żelazo). Dostarczą także białek i błonnika. Kiełki buraka mają działanie odkwaszające organizm, obniżką ciśnienie krwi. Ponadto wykazują działanie przeciwnowotworowe (dzięki np. betacyjaninie), zaleca się je także w przypadku anemii. Dobrze wpływają na stan skóry, włosów i paznokci.

Kiełki owsa

W kiełkach owsa są wszystkie ważne witaminy (A, B, C i E) i minerały (fosfor, żelazo, miedź, fluor, cynk, wapń, jod), wiele białka i tłuszczów. Regulują pracę tarczycy i w konsekwencji gospodarkę hormonalną organizmu. Ze względu na zawartość witaminy E kiełki owsa wpływają korzystnie na płodność. Mają bardzo łagodny smak. Można posypać nimi sałatkę, dodać do muesli i deserów. Źdźbłami można doprawić potrawy (zamiast natką i koperkiem). Moczenie: 4 godz., kiełkowanie: 2-3 dni (zbieramy, gdy urosną na długość ziarna). Gdy po 8-12 dniach urosną na wysokość 8-10 cm, można zbierać zieloną część rośliny.

Kiełki rzeżuchy

Kiełki rzeżuchy to doskonałe źródło witamin C, A, B, D, soli mineralnych i olejków eterycznych. Orzeźwiają, pobudzają przemianę materii, poprawiają pracę nerek, łagodzą bóle stawów. Zaleca się je w wiosennych kuracjach oczyszczających. Mają charakterystyczny ostry smak i zapach, który znakomicie harmonizuje z sałatkami, twarogiem, potrawami warzywnymi i kanapką. Moczenie: 6 godz., kiełkowanie: 2 dni (kiełki zbieramy po 2 dniach; w ciągu 6-8 dni roślinki osiągają wysokość ok. 4 cm – gdy ostrożnie obetniemy wtedy same listki, odrosną, umożliwiając drugi zbiór kiełków).

Kiełki ciecierzycy

Kiełki ciecierzycy są źródłem minerałów – potasu, fosforu, cynku i żelaza oraz witamin z grupy B i A oraz aminokwasów. Należy je jeść tylko po uprzednim sparzeniu. Dają duże uczucie sytości i zmniejszają apetyt. Można je dodawać do sałatek, kanapek, oraz robić z nich pastę.

Kiełki rzodkiewki

Specyficzny smak kiełki rzodkiewki zawdzięczają olejkom gorczycowym. Zawierają witaminy A, C, B, E, H, składniki mineralne, kwasy omega-3 i błonnik. Mają właściwości przeciwzapalne, odkażające, oczyszczające i moczopędne. Hamują rozwój bakterii i drożdży. Łagodzą dolegliwości wątroby i pęcherzyka żółciowego oraz infekcje górnych dróg oddechowych. Już kilka kiełków rzodkiewki nadaje potrawie ostry smak i aromat. Moczenie: 4 godz., kiełkowanie: 2-3 dni (zbiór, gdy mają 3 cm).

Kiełki żyta

Kiełki żyta to zasobne źródło białka, witamin E i z grupy B, potasu, fosforu, magnezu, żelaza i tłuszczu. Wzmacniają organizm, dobrze robią na nerwy i dodają sił witalnych. Mają charakterystyczny silny smak, po uprażeniu przypominają w smaku orzechy. Podnoszą smak sałatek warzywnych i owocowych, zup, płatków śniadaniowych i musli. Moczenie: 12 godzin, kiełkowanie: 2-3 dni (są najsmaczniejsze, gdy osiągną długość ziarna). Gdy po 8-10 dniach wyrosną na 8-10 cm, odetnij nożyczkami zieloną część.

Kiełki soczewicy

tak jak kiełki fasoli mung, zawierają duże ilości kwasu foliowego, a także wszystkie inne (oprócz B12) witaminy z grupy B. Dodatkowo są źródłem witaminy C, która działa przeciwwirusowo oraz antynowotworowo i K1, posiadają też w swoim składzie składniki mineralne: magnez, fosfor, żelazo, potas, cynk, miedź, mangan, bor, krzem. Korzystnie wpływają na zęby i cerę. Osobom chorującym na cukrzycę i miażdżycę są wręcz zalecane. To wspaniały element past, twarożków, kremów kanapkowych, pierogów, naleśników i omletów.

Kiełki pszenicy

Kiełki pszenicy dostarczają białka, witamin z grupy B, E i C, żelaza, fosforu, magnezu, manganu, cynku i wapnia. Są bogate w błonnik (3 łyżki stołowe zawierają go więcej niż kromka razowego pieczywa pszennego). Chronią przed atakiem wolnych rodników, wzmacniają system nerwowy, podnoszą odporność. Są dobre dla mięśni i serca. Mają łagodny, słodkawy smak, po podprażeniu przypominają w smaku orzechy. Kiełki i zielona część rośliny nadają się do sałatek, surówek, potraw z owoców, twarogu i sosów. Moczenie: 12 godzin, kiełkowanie: 2-3 dni (kiełki można zbierać, gdy urosną na długość nasiona). Po 8-10 dniach, gdy rośliny osiągną wysokość 8-10 cm, można ścinać źdźbła.

Kiełki jęczmienia

Kiełki jęczmienia zawierają dużo białka, witamin z grupy B i E, minerałów i pierwiastków śladowych. Są lekko strawne i szybko stawiają na nogi, więc zaleca się je rekonwalescentom. Chłodzą przy gorączce. Mają słodki smak, dlatego dobrze komponują się z deserami. Można posypywać nimi sałatki owocowe i śniadaniowe zupy mleczne. Młode źdźbła dodawaj do zielonej sałaty, surówek, sałatek, zupy. Moczenie: 12 godzin, kiełkowanie: 2–3 dni (zbieramy kiełki, gdy ich długość dorównuje długości ziarna). Po 8-12 dniach osiągną 8-10 cm wysokości – to czas na zbieranie zielonej części rośliny.

Kiełki fasoli Mung

Kiełki fasoli mung są bogate w witaminę A i z grupy B (kwas foliowy, B1, B2, B5, B6, H), a także witaminy C i K1. Kiełki fasoli mung zawierają również duże ilości miedzi, manganu, magnezu, fosforu a także potasu, litu, jodu, cynku, żelaza, siarki i szeregu mikroelementów.

Kiełki koniczyny

Polecane do spożywania z kanapkami, twarogiem, sałatkami i surówkami, kiełki te są łagodne w smaku.. Są źródłem witamin: A, B, C, E, K1 oraz minerałów: wapnia, żelaza, magnezu, miedzi, cynku, potasu, manganu, fosforu, fluoru, siarki i sodu.  Działają wzmacniająco na system nerwowy i poprawiają trawienie.

 Kiełki- jak je wykorzystać?

  •  kiełki rzeżuchy- idealne do kanapek, pikantnych sałatek oraz mięs
  • kiełki brokuła- również do kanapek i pikantnych sałatek, świetnie smakują w połączeniu z kapustą pekińską i sałatą
  • kiełki lucerny- idealne do zup i sosów, sałatek oraz dressingów, mięs i wszelkich dań na ciepło jak i na zimno, kanapek. Jeśli dodajemy je do gorącego dania należy pamiętać by zrobić to na sam koniec w przeciwnym razie pozbawimy kiełki wielu witamin.
  • kiełki soczewicy- świetnie pasują do twarożków, wszelkiego rodzaju past oraz kremów kanapkowych, pierogów, omletów oraz wytrawnych naleśników. Nadają się również do przyrządzania zdrowych, zielonych koktajli.
  • kiełki fasoli mung- jak się domyślacie najlepsze do dań kuchni chińskiej oraz koreańskiej. Idealne do smażenia i podgotowywania, są odporne na działanie wysokiej temperatury i zachowują wartości odżywcze. Nadają się do sałatek ale po uprzednim sparzeniu.
  • kiełki słonecznika- Łagodne, o lekko orzechowym posmaku idealnie pasują do sałatek, kanapek, ryb i mięs, także jako przybranie.
  • kiełki rzodkiewki- Posiekane i zastosowane jako dodatek do sałatek, dressingów, kanapek, sosów i zup idealnie komponują się z aromatem dania. Można nimi także posypywać potrawę na krótko przed podaniem (zamiast natki pietruszki).

 

źródło: http://motywatordietetyczny.pl/

Grudzień 19th, 2016 by